wtorek, 2 listopada 2010

OK, my babies... show must go on:)

Hmm... namieszałam tu. Za dużo bohaterów, za dużo wątków... robie remanent! Usuwam paru bohaterów, robię new grafikę. Zaczynam część II. Enjoy:) Niedługo new rozdział. Tadaam...
OK, OK.:) Romantic Story jeżeli mnie czytasz to weź dodaj do obserwowanych pliis:) Kocham was ludzie:)

poniedziałek, 1 listopada 2010

Info!

A więc jest mała zmiana:
Aundrey zmienia się w Audrey! Och... dla niedowidzących znikło "n" .
Co myślicie? mi się bardzej podoba Odri od Ondri:)

czwartek, 23 września 2010

10.Znam go, nie mówi wszystkiego świadomie, szczególnie gdy przeszkadza mu się oglądać tyłek Rihanny... to w końcu to FACET!

-Christian?
- Tak? - leżeliśmy sobie na kanapie i oglądaliśmy MTV, leciało właśnie 'Te Amo' więc mój chłopak był poza światem... wlepiał gały w wijącą się Rihannę. Faceci...
- Nie mogę iść z tobą dzisiaj do Justina.
- Mhm...
- Christian, słuchasz mnie wogóle?
- Mhm...
- Christian!
- Co się drzesz? O co chodzi?
- Gapisz się na jakieś pornole, a ja do ciebie mówię!
- To są twoim zdaniem pornole? - zbulwersował się - To są pornole?! O, nie! to są TE-LE-DY-SKI! I sama mówiłaś, że lubisz Rihannę! - wrzasnął
- O! Ale nie lubię jak gapisz na jej... krągłości, kiedy ja do ciebie mówię.
- Dobrze, co mowiłaś? 
- Że nie możemy iść dzisiaj do Christiana... znaczy do Justina. Słyszysz?
- Słyszę. Czemu? - wpakował sobie do ust popcorn
- Przyjeżdża... William.- potrząsnęłam włosami
- Pff... - wywrócił oczami
- Chciałbyś go poznać?
- Williama?! - wypluł parę ziarenek popcornu z ust
- Tak. - założyłam ręce na piersi
- Sorry, ale nie.
- On jest dla mnie bardzo ważny!
- I właśnie daltego nie.
- Jezuuu... Christian!
- Co? Nie lubię go i tyle.
- To jest mój przyjaciel...
- Masz wielu przyjaciół, tu w Salt Lake i nie potrzebujesz go.
- Jak możesz?
- Przepraszam, zazdrosny jestem. - pocałował mnie. Znam go, nie mówi wszystkiego świadomie, szczególnie gdy przeszkadza mu się oglądać tyłek Rihanny... to w końcu to FACET!
Bardzo krótko:( ale sorry

piątek, 17 września 2010

Informacyjum!

Więc, mam poważne zamiary co do nowych bohaterów... zamierzam dodać:

  • Szymona, tego co jak idzie to pod Jay uginają się nogi...:)
  • Szymona z naszej klasy:P 
  • Paulinę(Jess:P)
  • Mojego kuzyna od siedmiu boleści...(Miłosz... ugh:P)
  • zły charakter, chłopaka(propozycje prosze!)
no wiec głosujcie w ankiecie. i jeszcze jedno...
wygląd bloga! te oczojebne wzorki... narazie jakoś doraźnie zmienie, ale weźcie mi pomózcie!
Denver:*

czwartek, 16 września 2010

9. Bo my się kochamy!

Jakieś dwa dni później...
~Oczami Aundrey~
Siedziałam sobie pod klasą, opierałam głowę na ramieniu Chrisa i prawie przysypiałam... Zaraz mieliśmy Dramę. Moja ukochana godzina. Tak już sobie odpływałam, gdy ze stanu błogiej nieobecności wyrwał mnie głos pani Dobskiej(haha, wiem że polskie nazwisko, ale pokusa była zbyt wielka), a właściwie to, że Christian podskoczył przerażony.
- Och, kogo my tu mamy?! Hewitt i Beadles! Czy wy nie wiecie, że teraz macie szorować podłogi w klasie chemicznej? Wasza koleżanka rozlała tam rozlała jakiś fosfor... czy wapń... jakieś tak chemidła. Gołąbki teraz lecą i szorują! A nie gruchają! Do pani Brown i szurum burum! No dawajcie. - Christian pomógł mi wstać, bo nikt normalny się z Dopską nie kłóci. Poczłapaliśmy do chemicznej i zaczęliśmy szorować... klęczałam na kolanach i umierałam ze śmiechu, bo Dave wydurniał się niemiłosiernie… Mickey i Jaylin patrzyli na siebie urzeczeni… to było piękne. Christian czasami cmokał mnie w czubek nosa i w końcu Gigi nie wytrzymała
- Jesteście w końcu razem, czy nie? – Ja spojrzałam na nią jak na wariatuńcia, a Christian tylko pokazał płot na ząbkach i powiedział
-Oczywiście, nie widać? – Dave śmiał się jak wariat, a my z miętówkami do siebie mrugałyśmy. Christian dodał:
- To nie żadne jak to Dopska ujęła chemidła, tylko sok winogronowy… która to wylała, co? – popatrzył po nas
- Pollyanne. Oczywiście, a co myślałeś! – powiedziała Carter odrzucając włosy
-Czy ten śmierdzący leń nigdy nic sam nie robi? – Christian walnął ścierką w podłogę
 - Wątpię… gdyby się schyliła była by niezła zabawa… - powiedział Mickey
- No, w miniówce nie można uprawiać takich sportów ekstremalnych jak ścieranie podłogi. – Dave rył się jak nie wiem, z resztą wszyscy chłopacy się roześmiali. Poczułam palec na plecach i obróciłam się na plecy, bo myślałam że to Chris. Leżałam teraz pod wskaźnikiem Dopskiej, który przyszpilał mnie do ziemi… Partrzyłam na nią zdziwiona..
- Hewitt!Beadles! i cała reszta z dramy, macie szczęscie. Pani Gowdon prosiła mnie żebym was jak najszybciej przysłała za kulisy! Biegusiem! – zerwaliśmy się i w śmiechu polecieliśmy za kulisy.
 -Hej, Hannah! – krzyknęłam do pani Gowdon. Właściwie nikt z uczniów nie mówił na nią pani Gowdon. Była aktorką, lekko po dwudziestce. Prowadziła w naszej szkole dramę. Chodziła z nami na zakupy, imprezy…
-Drey! Mam dla ciebie rolę. – powiedziała
- Serio jaką?  - spytaliśmy naraz z Christianem i wybuchliśmy śmiechem
- Cowboyki! Fajnie no nie? – mówiła podekscytowana
 -Bosko! – krzyknął Christian
 -Fajnie. – odparłam – Chris, uspokój się, skarbie. – pogładziłam go po włosach
 - Wy… ten teges razem? – spytała Pollyanne zdziwiona
 - Tak. – dał mi buziaka w usta
 - Och, jak zajefajnie! – wrzasnęła Hannah
 - To niemożliwe! To nieprawda! – Wrzasnęła Polly i odeszła stukając obcasami
<..::..>
Ha, macie te moje wypociny... nic nowego oprócz tego, że jeżeli wam sie wydaje że Polly kocha sie w Chrisie to macie totally rację, ale on jest mój forever! Kocham!!! Cytat dnia:
No ale on ma piegi i to mu dodaje... takiej słodkości! by dominika nie powiem o kim ale się w 100%zgadzam:) next nie mam pojęcia kiedy narazie dam wam parę grafik
To jest o Aundrey

to ogólna
Ijeszcze jedna z Aundrey taka na szybkiego:
Takie cudeńka robie sama w Polyvorze i przyjmuje zamówienia:P za darmo najwyżej za jakąś reklamkę czy coś 
Wasza Denver

środa, 15 września 2010

8."TYLKO JEDNA OSOBA W PRZYMIERZALNI"

Krążyliśmy o kolorowych alejkach z torbami pełnymi ciuchów. Christian trzymał mnie przykładnie za rączkę i tak wędrowaliśmy wsród wyprzedarzy i promocji... dzielnie znosił wystawianie przy przymierzalni, setki przymierzonych ciuchów, wybieranie pomiędzy jasno a ciemno zielonym, to o kłucił się ze sprzedawcami. Weszliśmy do jakiegoś sklepu, a ja zniknęłam w przymierzalni z górą ciuchów...gdy przymierzalam sukienkę <klik> ktoś musiał mi zapiąć zameczek... kto? obstawiacie Christiana? Ja też...
- Christian?!
- Eee... słucham?
- Zameczek! - szepnęłam do drzwi
- Zameczek? - spytał niepewnie
- Zapiąć!
-Aaaa... zapiąć zameczek! - wszedl i powoli zapiął mi 'zameczek'
- Ładnie?
- Bosko.
- Pogrubia...
- Nie...
- Kocham cię!
- Ja ciebie też...
- Ja bardziej!
-Akurat! - pocałował (ha! domcia jarasz sie:P?) mnie delikatnie, ale potem mocniej... tak, tak... sobie tak staliśmy przyssani, ale przeszkodził nam ochroniarz, bo Chris... nie zamknął drzwi:P Ochroniarz wskazał na tabliczkę "TYLKO JEDNA OSOBA W PRZYMIERZALNI"
-Proszę wyjść! To zabronione! - Wydarł się
- Ja tylko zapinałem zameczek...
- Tak, widziałem... Muszę was wyrzucić ze sklepu... Ubierz się, dziewczyno tego chłopaka i wychodźcie stąd! - Zapłaciliśmy i z uściechami na twarzyczkach wyszliszmy i ruszyliśmy w strone wyjścia. Położyliśmy zakupy na ziemi i usiedliśmy na krawężniku... jak żule:P Kocham mojego żula!
***
~Oczami Christiana~
Aundrey poszła do'swojego' pokoju żeby wszystko poprzymierzać... kolejny raz!Ja jej nigdy nie zrozumiem… przylatywała co chwilę w różnych szmatkach i pytała, czy ładnie, jakby nie wiedziała, że we wszystkim pięknie wygląda:P. Może i nie wiedziała, więc jej powiem. Kolejnym razem kiedy przyszła i spytała
-Ładnie?
-We wszystkim jesteś piękna.
 - Kłamiesz! Ta cytrynowa sukienka mnie pogrubia i w ogóle…
 - Aundrey, nie prawda.
- Mówisz tak tylko, żeby mnie pocieszyć!
 - Wcale nie!
 - Ohydnie wyglądam w tej cytrynie!
-To po co ją kupiłaś?
 - Czyli ci się nie podoba?
 - Podoba! I to bardzo! – Boże, daj mi cierpliwość do Aundrey, bo ją kocham!
 - To po to ją kupiłam! – wyszła z pokoju, ale zaraz usłyszałem jej przerażony krzyk
-Christiaaan!!! – przestraszyłem się że znowu kogoś ukatrupili i poleciałem jak wariat do gościnnego…
- Co? Co się stało?
 - Nie kupiliśmy piżamy! – patrzyła na mnie tymi wielkimi oczami trzymając w rękach koszulę i spódnicę. – A wydaliśmy wszystko.
- Możesz spać w mojej koszulce. Zaraz ci jakąś dam. – O co taki raban?
 - Serio? Kochany jesteś! – rzuciła mi się na szyję, ona jest naprawdę szalona.
 - Dobra, chodź ze mną. Coś wybierzesz. – wziąłem MOJĄ DZIEWCZYNĘ za rękę i poszliśmy przejrzeć moją prawie uporządkowaną szafę. Wybrała zwykłą „I <3 NY”  i poszła się kąpać. Długo jej to zajęło. Potem poszła „porządkować” a ja czekałem. I już nie mogłem się doczekać… Potem poszła na dół zrobić kolację i nie pozwoliła mi iść ze sobą. Przyszła w końcu… Z mokrymi włosami, w mojej koszulce, która była tylko troszeczkę za duża i tacą pełną pyszności… dała mi całusa znowu poszła… tym razem po koc.:) Wróciła i usiadła pod kaloryferem. Zabrała się za pałaszowanie kanapek.
- O czym myślisz? – spytałem
- O Przesłuchaniu. – odgarnęła włosy z czoła
 -Nie zamęczaj się… Drey!
-Nie w tym sensie.  – popatrzyła mi ‘głęboko w oczy’
 - W jakim?
 - Powiedziałam, że jesteś moim chłopakiem. Jesteś zły? – spytała nieśmiało, a ja wybuchnąłem śmiechem – Śmiejesz się ze mnie!
- Bo jesteś moim kochanym głuptaskiem. To oczywiste że jesteśmy razem, tak mi się wydawało. – pocałowałem mojego głuptaska w usmarowane dżemem usta i uśmiechnąłem się do niej. Ona pokazała zęby i odrzuciła mi grzywkę z twarzy. Położyła mi dłoń(haha:P) i szepnęła
- Zawszę będę cię kochać, nawet gdy ty już przestaniesz mnie…
- Nie przestanę… - i połączyliśmy się w pocałunku prawdziwej miłości…

 <..::..>
Macie^^ to dla was, bo romantyczne sfery mojego mózgu się uaktywniły z powodu listów miłosnych do świętego mikołaja... haha nie mogłam z tego:P jest romantycznie, prawda?
cytat: "brak cytatu"
Ta dłoń miała być na policzku:P

wtorek, 14 września 2010

7. Zaczyna się Gra cz.2.

- Co o niej wiesz?
-Nic, Nic o niej nie wiem.
- Mała, nie stawiaj się, bo i tak wszystko wiemy…
-Co niby możecie wiedzieć?
-Na przykład to, że na urodzinach Rosalii uderzyłaś ją… w twarz – To na pewno powiedziała ta cała Caitlin…
- Nie, proszę pana już mówiłam że jej nie znałam.
 - Jak to? Ale była na twoich urodzinach?
- No, tak… Rosie ją przyprowadziła.
- I ty wpuściłaś obcą dziewczynę do domu? A może wcale nie obcą
- Obcą, ale Rosie ją zna a ja jej ufam!Co pan sugeruje?
-Czy zabiłaś Donnę?
-Nie.  – płakałam już
-A co robiłaś gdy donna była… mordowana? – nacisnął na ostatnie słowo
- Witałam innych gości.
-Kogo?
-Wtedy… Akurat chyba Beadlesów.
-Christian Beadles to twój chłopak?
-Nie, raczej nie…
-Nie wiesz czy masz chłopaka?
-Kim pan kurde jest żebym się tu panu zwierzała?!
-Nie masz się zwierzać tylko ZEZNAWAĆ.
-Tak, to mój chłopak i co?
***
Oczami Christiana
Strasznie długo już ją przesłuchiwali a ja stałem jak głupi w korytarzu… zmieniałem czasem Dave’a w pocieszaniu Carter, bo była załamana… okryta kocykiem siedziała ze skulonymi nogami i na przemian śmiała się i płakała… Dave co chwile posyłał mi zakłopotane spojrzenia jakby zaraz miał sam się rozpłakać… wychodził na chwilę i zaraz wracał… Aundrey w końcu wyszła. I powiedziała:
-Christian, jak najszybciej mnie stąd zabierz… Chcę na zakupy!
- Dobrze, chodź. Tu za rogiem jest kawiarnia, wejdziemy i poczekamy na mamę bo pada. – była dopiero trzecia a pogoda ohydna… Audrey nie wyglądała na zmęczoną i zakupy rzeczywiście dobrze by jej zrobiły. Weszliśmy do tej kawiarni.
Oczami Aundrey
Weszliśmy do tej kawiarni, była urządzona dziwacznie. na szczęście zaraz przyjechała mama Christiana.
- Dzieci zawiozę was teraz do Grand Mall, bo musicie kupić ubrania... dobra opowiem wam od początku, tata Drey to mój stary przyjaciel - Chris wytrzeszczył te swoje piękne oczęta - i powiedział, że po pierwsze nie chce żebyś zblizała się do domu na pięćdziesiątej drugiej. Śpisz u nas... aż tata nie wróci. Wysłał mi jakieś 500$ żebyś kupiła sobie ubrania.Nie możesz wrócić tam nigdy.Tak powiedział.
- Śpi u nas? - spytał 
- U ciebie, a nie z tobą... raczej.
<..::..>
Heyka! sorry że krótkie ale totally brak czasu! postanowiłam dodawać wam cytaty dnia zasłyszane w szkole i w ogóle...
Dzisiejszy Cytat Dnia: (nawet dwa) Pierwszy: 
Daj mi gitarkę a zagram ci roka, bo ja potrafie:P 
^^ hahaha nie mogę z tego^^ to by szymoneq zwany również<tym nowym w aparacie i okularach, co szlaja sie z kowalską>:P
Drugi:
Co to jest? Nieprzemakalne Sandałki? Panterowe!
^^ to jest by Marcin z grzywą:P 


Obserwatorzy